Wie traden er tot nu toe op

2003

* Marco Blaauw (14 juni 2003)
Trompet

Als trompettist speelt Marco Blaauw in het moderne muziekgezelschap ‘Musikfabrik’ uit Düsseldorf. Het publiek bestaat doorgaans uit kenners van de experimentele muziek. Het verlangen groeide bij Marco Blaauw om deze moeilijk toegankelijke muziek begrijpelijk te maken voor niet-kenners. Een innemende solo is het gevolg. Over een jongensdroom, drie woensdagen lang mondstukken blazen, over de lengte van de trompet, z’n klank en over de verbeelding die componisten omzetten in nieuwe muziek.

* Jeroen van Veen (21 juni 2003)
Piano

In de wereld van de klassieke muziek vertellen de vingers van de pianist genoeg. Toehoorders luisteren vergenoegd of geërgerd naar de timing en het timbre van de toetsen. Recensenten fileren de musicus zonder met hem gesproken te hebben over diens interpretatie. Deze status quo is moeilijk te doorbreken. De pianist speelt. Het publiek weegt. Hoewel Jeroen van Veen al op vele prachtige, goed gestemde vleugels speelde van Florida tot Siberië wil hij vanavond wel spelen op de met goudpapier beplakte piano van Theater De Blauwe Schuur. Op voorwaarde dat hij ook mag vertellen over z’n passie: Minimal Music. Ook voert hij u o.a. langs de schilderijententoonstelling van Mussorgsky. Verzamel uw vragen, vanavond mag u ze eindelijk stellen.

* Ramón Valle (28 juni 2003)
Piano

Met een trompet in z’n hoofd, zijn hart in Cuba, z’n voeten in de hollandse klei en z’n handen in de jazz musiceert en componeert Ramón Valle dat de stukken eraf vliegen. Een avond over verboden jazz, musiceren in Cuba of Amsterdam en de lastige erfenis van de Buena Vista Social Club. Ramón Valle, Cuba, 1964, bouwde een grote reputatie op in Latijns-Amerika. In 2000 was hij dé ontdekking op het North Sea Jazz Festival.

* Cursus Design door Ton van Kempen (september – december 2003)

Daar staat dan de trots: de citruspers van Philippe Starck, blinkend op je aanrecht. Gelukkig heb je in de keukenla ook nog dat oude plastic dingetje dat het tenminste doet.

Na veel zaterdagen rekenen en zagen, verlijmen en tenslotte verven heb je de rood-blauwe stoel van Gerrit Rietveld perfect nagemaakt.
Sta jezelf toe een kussentje te gebruiken? Zitten is een werkwoord, zei Rietveld. Design. Wereld tussen weelde en wanhoop. Zo zat mevrouw Rietveld demonstratief met een zonnebril op in het veel licht doorlatende huis op Vredenburg in Utrecht.
Kon mevrouw Mackintosh nog wel impulsief een leuke vaas kopen bij de Schotse Marks & Spencer? Hoe doen mensen dat, leven tussen design? Waar laat je je hagelslag?
Al jaren schrijft de HEMA in Nederland en België een ontwerpwedstrijd uit. Om design te laten maken, dat óók functioneel is. De fluitketel ‘Le Lapin’ (het konijntje) is er een voorbeeld van.
Op zo’n 150 meter afstand van de HEMA in Culemborg staat De Blauwe Schuur. Een prachtig gerestaureerde stal waarin vanaf 18 september 2003 de cursus van start gaat.

Op 8 donderdagavonden komt de diversiteit van het ontwerp in de 19de en 20e eeuw aan bod. De cusus schenkt in het bijzonder aandacht aan ontwerpers, stijlen en stromingen. Stelt u zich in op een waterval aan lichtbeelden, muziekfragmenten, sterke verhalen, citaten, documentaires en memoires.

Ton van kempen is kunsthistoricus en gedreven verzamelaar van mooie anecdotes, fascinerende toevalligheden, veelvertellende lichtbeelden, kenmerkende muziekfragmenten, inspirerende videominuten, tijdsbepalende fotoportretten, geniale, eenvoudige of prikkelende citaten en intrigerende kunstboeken.
Gelukkig vertelt hij daar heel gewoon over. De cursus is dan ook voor een ieder die wel belangstelling heeft maar bang is dat -ie weinig weet.

* Muziektheater Tamar (1 november 2003)
Trompet, trompetter, trompetst!

Muziektheater voor kinderen van 4 tot 7 jaar

Anita van Soest – trompet

André Arends – saxofoon

André de Jong – acteur

Als je gevoelige oren hebt, neem dan watjes of propjes mee. Dit is een voorstelling vól trompetplezier en woordengeluk. Tibbe houdt van letters, woorden en verhalen. En van Juul. Juul is gek op noten, muziek en trompetgeluid. En op Tibbe. Ze proberen allebei hun geluk met de ander te delen. Maar Tibbe kan niets met een trompet. Juul vindt woorden maar stom. Gelukkig is er Broer. Die houdt van hen allebei. Broer weet dat woorden en muziek samen een lied kunnen vormen.
.
* The Harald Arlen Songbook (9 november 2003)

The Devil & the Deep Blue Sea

Anja Kwakkestein – zang

Pieter van Leeuwen – piano

Marco Blaauw – trompet

De componist Harald Arlen schreef honderden nummers voor musicals en films in de jaren ’20, ’30 en ’40. Holewel iedereen onder de douche wel hartstochtelijk “Somewhere over the rainbow” kan zingen bleef de componist in de schaduw van de spotlights. Het deerde hem niet, zo kon hij ongestoord verder componeren.
In dit programma worden de musicalsongs van Arlen in een jazzy jasje gestoken. Zangeres Anja Kwakkestein, doorgaans te vinden in opera-produkties, maakt hier een cross-over tussen klassiek en jazz. Pop- en jazzpianist Pieter van Leeuwen begeleidt haar op piano en trompettist Marco Blaauw richt z’n trompet op Beverly Hills in de romantische jaren van Amerika. Een zondagmiddagprogramma met veel liefde dus, bezongen op een verrukkelijke manier en ingeleid met een knipoog.

* Alma, Bride of Wind (21 november 2003)

Een concertante monoloog

Anna Enquist – tekst
André Arends – muziek
Anita van Soest – spel

Pauline Terlouw – viool
Leonard Leutscher – piano
Carla Schrijner – cello

Alma Mahler bereidt zich voor op de zesde symfonie van haar echtgenoot Gustav mahler. Deze tragische symfonie bestaat uit 4 delen: Allegro energico, ma non troppo; Scherzo, wüchtig; Andante moderato; Finale, allegro moderato. Anna Enquist gebruikte deze vierdelige vorm voor het schrijven van een monoloog. Componist André Arends besloot zich aan dezelfde vorm te houden en componeerde muziek voor een pianotrio. Citaat Alma: ‘Ik had me er zo op verheugd, twee weken zonder hem. Twee weken om te studeren, om ongestraft mijn partituren te voorschijn te halen, me te omringen met mijn eigen muziek. Als ik mijn geluid terug vind heb ik mijzelf gevonden.’
www.orionensemble.net

2004

* De Caracal (12 juni 2004)

Een monoloog van Judith Herzberg

Gaby Geysens – spel

Marc Bober – regie

Het is avond. Een vrouw zit alleen thuis. Zij wacht op een telefoontje van de man van wie ze houdt. Die is getrouwd. Een jaar geleden spraken zij af een vol jaar geen contact te hebben. Vanavond is dat jaar om. Zij telefoneert met haar huidige minnaar met wie zij het uitmaakt, haar zuster, haar vriendin en haar kapper, en wordt zelf ook opgebeld door o.a. een vriendin van haar overleden moeder, een hijger en haar werk. Tegen hun afspraak in draait zij uiteindelijk het nummer van haar geliefde…

* Astor Piazzolla en zijn Engel (19 juni 2004)

Orion Ensemble

Pauline Terlouw – viool
Leonard Leutscher – piano
Carla Schrijner – cello

Een programma met werk van de Argentijnse componist Astor Piazzolla. Alle composities worden gespeeld in bewerkingen van José Bragato, de cellist die jarenlang met Piazzolla heeft samengewerkt. Zijn instrumentaties van Piazzolla’s oorspronkelijke werk heeft hij op meesterlijke wijze vertaald naar de expressieve mogelijkheden van het traditionele pianotrio. Het programma draait om de ‘Suite del Ángel’. Swingende fuga’s en melancholieke milonga’s betrekken de luisteraar onontkoombaar bij het verhaal van een wonderlijke engel die voor Piazzolla van levensbelang is.
www.orionensemble.net

* De Avontuurlijke Ridders (27 juni 2004)
Poppentheater voor kinderen van 5 t/m 10

Ina Geisler – spel

Die zondagochtend had de boekenwurm zo’n verschrikkelijke honger dat hij at zonder te lezen. Hij bleef eten tot alle bladzijden op waren. ’s Middags wilde een verhalenverteller gaan voorlezen uit zijn lievelingsboek. De spannende ridderverhalen van Don Quichote. Twee kaften?! Omdat hij zich wel wat schuldig voelde probeerde de boekenwurm op een goed idee te komen. Misschien moesten ze op zoek gaan naar Don Quichote?
Met ridderuitrusting aan gaan de verteller en de wurm de wereld in om hun held te zoeken. Onderweg beleven ze tal van avonturen.
Een meespeelvoorstelling voor riddertjes van 5 tot 10 jaar.
Ina Geisler is de poppenspeelster die wekelijks de handjes van ‘Moffel’ uit het televisie- programma Koekeloere tot leven wekt.

2005

* Heimatlos / Ontheemd (23 januari 2005)

Anja Kwakkestein zingt Eisler

Frank van Merwijk – piano

Duitsland, de jaren ’30. De Nazi’s bestempelen de muziek van Hans Eisler als ‘Entartet’. hij vlucht. Zeventig jaren later wordt op een zondagmiddag zijn ‘Holywood Liederbuch’ opengeslagen. Anja Kwakkestein, sopraan, zingt daaruit liederen, begeleid door Frank van Merwijk op piano.

* Flucht (23 januari 2005)

Een theatersolo van Harald Kleineke

Duitsland, de jaren van de Muur. Een vader, moeder en kind vluchten van Oost- naar west-Duitsland. Hun herinneringen en angsten nemen ze met zich mee.

* En Britney maar lachen! (29 januari 2005)

De theatergroep Zonder Olga

Een one-man-documentaire van Frank van den Heuvel

Een reallife-soap over een familie die streeft naar het hoogst haalbare: de Absolute Perfectie. In een wereld met ongekende mogelijkheden is mislukken immers een taboe. Frank van den Heuvel speelt in zijn eentje een familie vol leden die het succes najagen. ‘Prima razendsnel acteerwerk zorgt dat het publiek nauw bij de voorstelling betrokken wordt’ schreef een recensent. Thaetergroep Zonder Olga speelt al vijf jaar op gerenommeerde theaterfestivals als Oerol, De Boulevard en De Parade.

* De geschiedenis van de Saxofoon in beeld en geluid (4 februari 2005)

Arno Bornkamp – saxofoon

De saxofoon kent een relatief korte doch heftige geschiedenis. In de ruim 160 jaar van zijn bestaan heeft het instrument zich een plek verworven in de meeste gangbare muzieksoorten: klassiek, jazz, pop, volksmuziek, dansmuziek, etc. Inmiddels staat het te boek als het instrument dat de menselijke stem het dichst benadert. De nederlandse saxofonist Arno Bornkamp (van het Aurelia Saxofoonkwartet) zal al dez aspecten belichten d.m.v. historische opnamen (o.a. uit jet jaar 1900!) en hilarische filmbeelden uit de jaren ’20, toen de ‘saxophone craze’ in Amerika op z’n hoogtepunt was. Verder zal hij enige bijzondere exemplaren uit zijn saxofoonverzamelng laten horen en u kunt getuige zijn van zijn interpretatie van de ‘Sequenza IXb’ voor altsaxofoon van de vorig jaar overleden italiaanse componist Luciano Berio.

* Hoogtepunten van het Motown-label (20 februari 2005)

Peter Elbertse – piano

Joost Prosman – gitaar & zang

Lous van der Stempel – leadzang

Anja Elbertse, Ingeborg van Lochem, Colette Marchal & Marieke Op den Kelder – zang

In 1959 werd in Motor-town Detroit het platenlabel motown tot leven gewekt. Stevie Wonder, Marvin Gaye, The Four Tops, The Supremes, the Temptations, Martha & The Vandellas en vele anderen zouden er wereldberoemd mee worden. Ook al verkocht het platenlabel miljoenen albums méér in de jaren ’70 en ’80, toch zal Motown altijd herinnerd worden door de muziek die het in de jaren ’60 creëerde. Peter Elbertse bracht in Culemborg een groep van tien mensen bij elkaar (The Mo-Ten) die, met een vette knipoog, de spetterende muziek van Motown laten heleven: It takes two, You’re all I need, My girl, Heard it through the grapevine, etc. Ballade-achtig, swingend,gevoelig, vurig, melancholiek. Vanmiddag spelen ze in een kleine bezetting (The Mo-Seven).

* Hofmuziek uit Spanje, Italië en Engeland (11 september 2005)

Agnes Leopold – barokgitaar & zang

Gert de Vries – theorbe & luit

Barbara Wessel – zang

In een ver verleden moest je er koning voor zijn, een verwante neef of minstens een trouw gravin. Heden ten dage kun je gewoon naar een voormalige stal gaan om het te beluisteren: Hofmuziek. Gespeeld door een barokensemble dat muziek speelt uit de renaissance en vroege barok van componiste als John Dowland, Stefano Landi, José Marin en anderen. Voel je vrij om je eventueel te behangen met je familiejuwelen.

* Aurelia Saxofoon Kwartet (17 september 2005)

1750 FUGA 2005

Arno Bornkamp – tenorsaxofoon

Niels Bijl – altsaxofoon

Johan van der Linden – sopraansaxofoon

Willem van Merwijk – baritonsaxofoon

* Wereldgitaar (25 september 2005)

Emiel van Dijk – gitaar

Emiel van Dijk is een begaafd akoestisch gitarist en wordt gerekend tot een van de meest veelbelovende talenten van ons land. ‘Grandioze muziek beïnvloed door een verscheidenheid aan tradities: Braziliaans, Cubaans, mediterraan, klassiek, flamenco en blues. Van Dijk’s spel is vol van bijzondere ritmes, inventieve melodieën, vasthoudende baslijnen, en krachtige akkoord-aanslagen, maar zijn fabelachtige techniek overschaduwt nooit zijn ideeën.’ Kom deze zondagmiddag als de zomer al vervaagt. sluit je ogen en ga mee op reis.

2006

Ver onder de stenen vloer van Theater De Blauwe Schuur ligt de geschiedenis van Troje verborgen. Twee deskundigen zullen deze avond de opgravingen begeleiden. Eén legt de muziek uit die tijd bloot, de ander brengt de oude Schliemann naar boven, waarna de verhalen kunnen beginnen:

* Törnquist & Troje (12 mei 2006)

Klonk er muziek n Troje? Ongetwijfeld. maar hóe die muziek klonk is een groot mysterie. Steeninscripties en papyrusrolen uit de Griekse oudheid bevatten echter muzieknotaties. Gregorio Paniagua (leider Atrium Musicae de Madrid) ondernam een serieuze poging tot reconstructie van het oud-Griekse instrumentarium en poogde de oude melodiën nieuw leven in te blazen. Saskia Törnquist vertelt hierover en toont raakvlakken met de muziek van de griekse componist Iannis Xenakis. Deze schreef in het kader van het werk ‘Oresteia’ een solo voor Kassandra, de onheilsprofetes die de ondergang van Troje voorspelde. Destijds wilde niemand naar haar luisteren. In deze lezing krijgt zij het laatste woord.

Saskia Törnquist is musicus, musicoloog en muziekrecensente van o.a. dagblad Het Parool.

* Thissen & Troje (12 mei 2006)

Heinrich Schliemann – Een vertelling door Peter Thissen

De grote droom van de Duitse archeoloog van de Duitse archeoloog Heinrich Schliemann was het vinden van Troje. Deze zoektocht naar de bedolven stad en Schliemanns levensverhaal wordt verteld door Peter Thissen. Hij verweeft het verhaal met de val van Troje en Berlijn, de schat van Priamus en Schliemanns liefde voor de Griekse Sofia.

* Aurelia Saxofoon Kwartet (20 mei 2006)

‘Nuevo Encuentro’

Arno Bornkamp – tenorsaxofoon / Niels Bijl – altsaxofoon / Johan van der Linden – sopraansaxofoon / Willem van Merwijk – baritonsaxofoon

Juan Pablo Dobal – piano

Ville Hiltula – bandoneon

In 1995 gaf het Aurelia Saxofoon Kwartet concerten met twee Argentijnse solisten. Origineel zowel als bewerkt repertoire van Argentijnse tangomuziek kwam voor het voetlicht. Anno 2006 vindt het saxofoonkwartet de tijd rijp voor een nieuwe ontmoeting, een ‘Nuevo Encuentro’. Na de verpletterend mooie fuga’s van het afgelopen seizoen nu een muzikaal project rond de tango. Er klinken nieuwe kruisbestuivingen tussen de tango en gecomponeerde muziek, de tango en popmuziek en u wordt ingewijd in de wereld van de ‘metaltango’. Culemborg wordt een beetje Buenos Aires en de Lek de Rio de la Plata. Leren zolen zijn aan te bevelen. Dames: de haren los, heren: knip de snor bij met uw nagelschaartje voor een zinderend zaterdagavondconcert.

2007

* Een passie voor Bach (11 maart 2007)

Jan Kouwenhoven – hoboïst Concertgebouworkest Amsterdam

Over de Mattheus Passion van Bach is heel veel geschreven en gezegd. Dat is allemaal op te zoeken en na te lezen. Over de muziek zelf, hoe deze ‘geconstrueerd’ is, het waarom van de noten, de instrumentale kleuren, de harmoniën, de melodie en over het ritme is veel moeilijker iets te zeggen als je het niet meteen laat horen. In de periode dat in heel Nederland musici en koorleden in repetitielokalen, op zolders en in geluidsstudio’s zitten te zwoegen op de Mattheus komt Jan Kouwenhoven met zijn instrument en verhalen naar Culemborg.

Jan Kouwenhoven, hoboïst van het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam, heeft een passie voor de Mattheus Passion. Zijn lezing is een oefening in luisteren. Niet alleen naar het wijsje, maar ook naar wat zich daarnaast en daaronder afspeelt. Duidelijk zal worden hoe Bach zijn geniale schepping totaal in dienst stelde van de tekst.

* Van dik hout zaagt men violen (25 maart 2007)

Lambert Houniet – vioolbouwer

Chris Duindam – viool

Fin Morike – viola

Matthias Naegele – cello

Aan de Wittevrouwensingel in Utrecht ligt het atelier van vioolbouwer Lambert Houniet. wie de statige ruimte betreedt stapt in een wondere wereld waarin het ruikt naar hars, lijm en lak, waarin dunne stukken hout uit Italië twintig jaar staan te wachten op hun metamorfose tot instrument. Er wordt gesneden en geschaafd, geschuurd, nauwkeurig gekeken en geluisterd. Van welke houtsoort is nu een viool of cello gemaakt? Hoe krijgt een viool een innerlijke stem? Wat is het akoestische ideaal? Wordt een vioolbouwer wel eens verliefd op zijn instrument? lambert Houniet wijdt ons in het vak dat hij met hart en ziel en een bijzonder fijn gehoor uitoefent.

Aansluitend speelt het strijktrio ‘Mozart in hout’ op drie door hem vervaardigde instrumenten. De vier mannen zijn aan elkaar gewaagd maar zijn alle uit het goede hout gesneden. Zij brengen dit programma op uitnodiging van De Blauwe Schuur.

* L’Amour et La Mort (1 april 2007)

Irene Verburg – mezzo-sopraan

Hein Franssen – piano

In de zomer van 2006 ontmoeten een mezzo-sopraan en een pianist elkaar bij toeval in Culemborg. Beide zijn hier net komen wonen. Zij na een studie zang aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en het Brooklyn College in New York en met een enorm aantal optredens in opera’s en liedrecitals op zak. Hij na een rondreis als pianist langs diverse theatergezelschappen als Orkater, Toneelgroep Amsterdam en De Appel. In het restaurantje van De Ontmoeting kaatsen de muren klinkende namen. Irene Verburg en Hein Franssen besluiten enthousiast om samen te gaan publiceren. L’Amour et la Mort. in liederen van o.a. Poulenc, Duparc en Schumann zullen de liefde en de dood worden bezongen.

2008

* Aurelia Saxofoon Kwartet (18 januari 2008)

Debussy & Ravel

Arno bornkamp – tenorsaxofoon

Niels Bijl – altsaxofoon

Johan van der Linden – sopraansaxofoon

Willem van Merwijk – baritonsaxofoon

De vier mannen van Aurelia vulden al eerder De Blauwe Schuur met een avond vol fuga’s en een avond rond de tango nà Piazzolla. Nu nemen ze Debussy en Ravel mee. Het muziekgebouw aan het IJ schrijft daarover als volgt: ‘ Met uitvoeringen van de Strijkkwartetten van Debussy en Rave baarde het Aurelia voor het eerst groot opzien en rumoer. Meesterwerken uit het Strijkkwartetrepertoire die in het hol van de leeuw, het fameuze Orlando Festival, voor het eerst tot klinken kwamen op vier saxofoons. Inmiddels over de hele wereld te horen geweest maar al heel lang niet meer in Nederland. Voor wie het nog nooit ‘live’ hoorde dé kans deze legendarische bewerkingen mee te maken.’ In Amsterdam, of in Culemborg.

* Bert van den Brink (26 januari 2008)

De jazzpianist Bert van den Brink won in 2007 de VPRO?Boy Edgar Prijs. De jury was erg onder de indruk van zijn spel en betitelde dit als ‘direct herkenbaar, iets wat alleen de grootsen in de jazz weten te bereiken’. Hij speelde en speelt met grootheden in de jazzmuziek zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Dee Dee Bridgewater, Denise Jannah en John engels. Nu waagt hij zich aan een optreden in De Blauwe Schuur.

Het programma blijft nog een beetje een verrassing, maar hij zal in ieder geval een aantal stukken spelen van zijn laatste CD ‘Bert’s Bytes’. Muziek van eigen composities, werken van Clare Fischer en meditatieve improvisaties op abstracte muzikale gegevens. Dit alles dicht op onze huid. Een avond uitwisseling over muziek met een fantastisch pianist, tevens onderhoudend verteller.

* Quintessenza (2 februari 2008)

Limoncello – een zoet einde

Vocaal ensemble o.l.v. Ellen Looyestein

Elly van Munster – theorbe & luit

Siciliaanse pastoors, garagehouders en citroenplukkers hebben het als eersten ondervonden: de passie die vijf nederlandse vrienden delen voor italiaanse muziek.De verraste raectie op hun uitvoering van de vijfstemmige liederen van de meester Claudio Monteverdi, de minder bekende Stefano Landi en de obsolete kloosterzuster Chiara Cozzolani smaakten naar meer. Speciaal voor Quintessenza schreef Antonio Catalfamo een bewerking van het siciliaanse volksliedje ‘Mi votu e mi rivotu’. pendelend tussen het citroenrijke Sicilië en de Lage Landen is binen enkele jaren een meeslepend programma ontstaan. Als in een carnavaleske dodendans trekken diverse vormen van afscheid aan de luisteraars voorbij. Met Monteverdi’s sublieme afscheid van zijn favoriete sopraan die negentien jaar was toen zij stierf als zuurzoete finale.

* Janustheater (28 februari 2008)

Mieke – Mama – Zus

Peet Houwen, Luc Vanhelmont & Kiek Wishaupt

Daar zitten ze dan: Mieke en Zus. Met Mama die maar niet dood wil. Nooit toegekomen aan hun verlangens en dromen. Ook niet nu ze zelf al met één been in het graf staan.Zuur is het. Een portje maakt het bestaan een momentje zoeter. Even zingend terug mijmeren ook: Twee reebruinen ogen die keken…….Bijna zo goed als de Selvera’s, dat wáren ze, Zus en Mieke. Maar nú: een leven van gemiste kansen. Wat zou dat heerlijk zijn, 10 dagen Griekse eilanden. Maar Mama dan……

2009

* LOeNS (14 februari 2009)

‘Om te huilen’

Natasja Loman – zang

Allard Gosens – gitaar

Lekker alleen, Gezellig samen, Flink op zoek? Laat u op deze Valentijnsdag meeslepen door de mooiste liefdesliedjes die er ooit gecomponeerd zijn. Natasja Looman, dit jaar onthuld op de Toneelacademie in Maastricht, weet met haar weergaloze stem de liefde te bespelen. Songs van o.a. Tuck & Patti, Randy Crawford, Joni Mitchell en Trijntje Oosterhuis galmen door De Blauwe Schuur. Haar zang wordt ondersteund door Allard Gosens op gitaar. Tissuedozen zijn op deze avond in voldoende mate aanwezig. Op eventuele relaties die naar aanleiding van deze voorstelling ontstaan wordt door De Blauwe Schuur geen enkele garantie gegeven.

* Interplay (8 maart 2009)

Muziek van Bill Evans

Simone Honijk – zang

Bert van den Brink – piano

Krakend gaapte er een klein meisje in het publiek, maar Bert speelde door terwijl hij riep: ‘Nog éven maar!’ Parmantig liep onze witte poes tussen alle benen door naar haar huis en Bert speelde Poesje Mauw, dwars door de compositie waar hij al mee bezig was.

Wij waren dan ook verbaasd en verheugd toen Bert van den Brink aangaf nogmaals te willen musiceren in ons theatertje. De fameuze Amerikaanse pianist en componist Bill Evans heeft juweeltjes van liederen gecomponeerd waaronder Waltz for Debbie en The Two Lonely People. Zangeres Simone Honijk en pianist Bert van den Brink vonden elkaar in hun passie voor Bill Evans. Beiden improviserend, cirkelend rond de nalatenschap van de jazz-musicus. Een stem en een paino die elkaar ontmoeten. Intens en authentiek. Een ‘Interplay’ zoals Bill Evans dat ooit noemde.

* Images (13 maart 2009)

Muziek van Marin Marais

Mieneke van der Velden – viola da gamba

Fred Jacobs – theorbe

De hele wereld vliegt ze over met haar maatje de viola da gamba in het vliegtuigstoel naast zich: uitvoerend musicus en docente viola da gamba Mieneke van der Velden. Ze werkte samen met musici als René Jacobs, Philippe Herreweghe, Jos van Immerseel en Ton Koopman. Onderwijl bevond musicus Fred Jacobs, luit en theorbe, zich op festivals in heel Europa en Noord-Amerika, richtte hij ‘The Locke Consort’ mee op en maakte o.a. deel uit van de Amsterdamse Bach Solisten. Wij vinden het dan ook bijzonder dat ze deze vrijdagavond neer willen strijken in De Blauwe schuur, alwaar ze onder andere een galsteenoperatie ten beste zullen geven. Een galsteenoperatie? Mieneke heeft een fascinatie voor de werken van Marin Marias (1656-1728), een franse barokcomponist die bij uitstek componeerde voor de viola da gamba. Deze wist in zijn ‘Pièces de Caractère’ de meest uiteenlopende stemmingen op te roepen, waaronder een beschrijving van bovengenoemde operatie.. Mieneke en Fred nemen u mee langs de vele ‘Images’ in de vijf boeken met ‘Pièces de Viole’ van Marin Marias.

* Flamenco Con Mil Amores (1 november 2009)

‘Personal’

Ana Azules (Antje Herber) – dans & zang

Helena Perez – zang

Martijn Nanninga – gitaar & piano

Edsart Udo de Haes – gitaar

Tarantas, Bulerías, Soleares, Rondenãs, Malagueñas, Livianas, Alegrías, Cartageneras, Fandangos, Seguiriyas….Achter deze en nog vele andere wonderlijke namen schuilt een wereld van bijzondere ritmes, teksten, melodiën en harmoniën. Echter ook een universum van emoties: van liefde, leven, dood, lichtheid, blijdschap, verdriet, vrolijkheid en genot.

Op deze middag bent u, samen met vier flamenco-artiesten, in de gelegenheid om in een intieme sfeer iets te ervaren van deze magische wereld van de flamenco.

* Dilaver Göktas (8 november 2009)

Muziek uit Anatolië

Dilaver Göktas – saz, ud, darbuka & zang

‘Als je na je veertigste saz leert spelen, dan speel je het in je volgende leven’ zo luidt een oud turks gezegde. Hiermee is de moeilijkheidsgraad van het bekendste turkse snaarinstrument wel aangegeven.

Dilaver Göktas (Turkije 1963) groeide op in een omgeving waarin muziek en dans een belangrijke plaats innamen en was gelukkig als kind al gefascineerd door de saz. Naast de saz speelt hij ook de ud en de darbuka. De ud is een snaarinstrument dat het beste is te vergelijken met de middeleeuwse luit. De darbuka is een trommel, die evenals de ud, in Turkije en in heel de arabische wereld wordt gebruikt. Droom je deze zondagmiddag in Anatolië.

* Göksel Yilmaz Ensemble (15 november 2009)

‘Gezgin’ (De Reiziger)

Göksel Yilmaz – gitaar, saz & zang

Anne Bakker – viool

Peter Rikkers – contrabas

Ulas Aksünger – percussie

Dit ensemble brengt wereldmuziek, gezongen in het Turks, Arabisch en Koerdisch. Eeuwenoude traditionele liederen worden met een eigentijdse benadering voorgedragen. eigen composities van Göksel Yilmaz, welke sterk zijn beïnvloed door traditionele muziek, maken deel uit van het bijzondere repertoire.

De zachte muziek van dit ensemble nodigt uit tot het dwalen in de mystiek van het oosten. een reis door Turkije, Libanon en door het leven.

Cursus – Ik ga op reis en ik neem mee……..? door Ton van Kempen

(oktober-december 2009 & januari-maart 2010)

Een kunsthistorische reis in acht avonden

Voor de eerste avond hoef je geen koffer in te pakken, neem hem maar leeg mee! Die koffer wordt gedurende acht avonden gevuld met mooie ontmoetingen, boeiende medereizigers, spannende verhalen en verrassende landschappen en vergezichten.

Je ‘wandelt’ gedurende acht avonden met medereiziger en kunsthistoricus Ton van Kempen door de kunst- en cultuurhistoriche wereld van het reizen. Je flaneert samen met hem door de negentiende eeuwse Parijse passages en bewondert daar de architectuur. Langs de oude middeleeuwse pelgrimsroutes naar Santiago de Compostella bezoek je kloosters, kerken en kathedralen. Van beeldend kunstenares Yoko Ono leer je hoe je een kaart moet tekenen. Met Dante daal je af naar de onderwereld en je pakt de trein die de Gebroeders Lumiére in 1895 filmden. Vervolgens vlieg je met de filmregisseur Stanley Kubrick naar het uiteinde van het heelal. Terug op aarde gaat de reis verder per auto van de westkust naar de oostkust van de Verenigde Staten met documentairemaakster Nina Davenport. Schrijvers als Jack Kerouac en Arthur Miller zijn je al voorgegaan en componisten als Steve Reich en John Adams willen maar al te graag hun reismuziek aan je laten horen. De sporen die de Engelse kunstenaar Richard Long in het landschap achterliet herken je als beeldende kunst. Er zal een glimlach op je gezicht verschijnen als je de foto’s ziet van Martin Parr die hij maakte van een toeristische badplaats in de buurt van Birmingham. Overigens heb je de keuze om te logeren in het Hôtel des Bains bij Venetië met schrijver Thomas Mann of in het Bates Hotel van Alfred Hitchcock uit de film ‘Psycho’.

Reiservaring is geen voorwaarde om deel te nemen aan deze cursus. Per slot van rekening kun je net als schrijver Maarten Biesheuvel ook een reis door je kamer maken. De cursus is uitermate geschikt voor mensen met vliegangst en heimwee.

Het is niet altijd zo gemakkelijk om de weg te vinden in de wereld van de kunsten.

Kom maar gewoon naar De Blauwe schuur, dat ligt aan de Havendijk 15 in Culemborg. Elke TomTom geeft het aan.

* Federico Mompou (11 april 2010)

Marcel Worms – piano

Raymond Boekelder – schilderijen

In 1987 overleed in Barcelona de Spaanse componist Federico Mompou. Mompou componeerde vooral korte stukken voor piano, overwegend contemplatief en mystiek, waarin de Catalaanse volksmuziek een grote rol speelt. Zijn stijl is onmiskenbaar beïnvloed door het franse Impressionisme maar is tevens persoonlijk. Na de dood van zijn weduwe, de pianiste Carmen Bravo, werden in 2008 bij het opruimen van haar huis drie mappen gevonden met een aantal onbekende werken van haar echtgenoot. In 2009 stelde de Fundación Mompou al deze partituren ter beschikking van de Amsterdamse pianist Marcel Worms, die zich al lange tijd met het oeuvre van Mompou bezighoudt. De muziek is vrijwel zonder uitzondering van hoge kwaliteit. Het gevonden repertoire kan wellicht beschouwd worden als een depot, een verzameling ideeën, die de componist later nog eens had willen uitwerken. Onlangs heeft Worms dit ongepubliceerde werk op CD gezet. De NRC schreef hierover: ‘Worms speelt Mompou met een schilderachtige klank en bezieling.’

Barcelona – Amsterdam – Culemborg. Wij voelen ons vereerd!

Raymond Boekelder, beeldend kunstenaar en groot bewonderaar van Mompou toont deze middag schilderijen.

* Kurt Weill (24 april 2010)

Hein Franssen – piano & accordeon

Andrea van Beek – zang

George Pancras – trompet & bas

De drie musici Andrea van Beek, Hein Franssen en George Pancras hebben elkaar gevonden in de liefde voor de muziek van de eerste helft van de voorbije eeuw. De periode waarin klassieke en lichte muziek samenkwam in composities van Kurt Weill, Poulenc, Gershwin en anderen. Met het programma rond Kurt Weill staan ze deze zaterdag in theater De Blauwe Schuur.

Deze maand precies 60 jaar geleden overleed Weill in de metropool New York. In dit trio vindt hij bijzondere vertolkers van zijn repertoire. Andrea van Beek die haar stem met een juist gevoel voor drama weet te sturen (zij zingt o.a. ook bij Cappella Amsterdam, Hein Franssen (Orkater, de Appel, Toneelgroep Amsterdam) die haar op piano en accordeon trefzeker begeleidt en George Pancras, op trompet en bas, die in de vertolking een vrije rol mag vervullen. Hij vult zanglijnen aan en improviseert tegenmelodiën. Dit geeft de muziek de losheid die Weill graag aan zijn composities meegaf. In een klein theatertje in een bescheiden stadje in een landje van niks, ergens tussen Berlijn en New York schalt deze avond zijn muziek.

Niets, hij heeft Niets te zeggen
Kunsthistoricus Ton van Kempen geeft een nieuwe cursus:
Eindelijk Rust.

Na cursussen over reizen en over design start dit najaar een cursus van 6 avonden over het Niets in de kunst: de cursus Eindelijk Rust. De witregel in een gedicht, de ruimte tussen twee voorwerpen, de stilte in de muziek. Tijdens de avonden wordt de aandacht gelegd op het ‘niets’, de kracht van de stilte, het zwijgen. We wandelen door de architectuur van de Japanse Toyo Ito, luisteren naar de stilte in de muziek van John Cage en Arvo Pärt, kijken naar de schilderijen van Mark Rothko en naar de installaties van James Turrell en Anish Kapoor. We horen de stiltes die vallen in dialogen van de Engelse filmregisseur Mike Leigh en proberen te ontdekken wat de mooiste witregel is in een gedicht. Dat wat niet is geschreven, niet is gezegd en niet is weergegeven is vaak de kern.
Terwijl de wereld om ons heen druk, druk, druk is, mogen twintig mensen samenkomen in een mooie ruimte om zich te verbazen over de leegte, de stilte, de witregels in het leven.

Data: donderdag 10, 17. 24 november en 1, 8, 15 december 2011 van 20.00 tot 22.00 uur.

Zondag 8 januari 2012

14.30 uur

Marcel Worms

Goldbergvariaties – J.S. Bach

Marcel Worms – piano

Als graaf Keyserlinck in Wenen last had van slapeloosheid liet hij, desnoods midden in de nacht, de jonge klavecinist Goldberg opdraven om voor hem te musiceren. Deze speelde variaties op een aria van J.S. Bach. In deze Goldbergvariaties (1742) transformeert Bach een eenvoudig baslijntje op allerlei manieren en doet dat met een strenge logica zonder dat de expressie daar onder lijdt. Graaf Keyserlinck volgde de muzieklijnen aandachtig tot hij, succesvol, door slaap werd overmand. Pianist Marcel Worms zal, na een introductie over de compositie, de 30 variaties spelen. De bezoeker die erg gehecht is aan zijn middagdutje zal bij dit concert in De Blauwe Schuur helaas verstek moeten laten gaan. Sterke koffie vooraf.

Zondag 22 januari 2012

14.30 uur

Moois uit Marokko:

Kamal Hors & Daniel Cross

Arabische muziek

Kamal Hors – Arabische luit

Daniel Cross – slagwerk

Kamal Hors speelt deze middag op de ud, de Arabische luit. Geboren in Marokko reisde hij met zijn muziek door Europa, Noord-Afrika en het Midden-Oosten, op weg naar Culemborg. Samen met Daniel Cross (percussie) neemt hij ons tijdens dit concert aan de hand mee de Arabische muziek in. Naar aanleiding van een eigen compositie en een aantal improvisaties worden de gebruikte toonladders (rast, nahawand) gekoppeld aan het temperament, de verbeelding, de sfeer en de ruimte. ‘Beautiful, just beautiful. Strong, passionate, clear’, aldus een recensie van zijn spel. Kom uit de winterse kou naar deze oase vol warmte en woestijnzand.

In de pauze Marokkaanse thee met lekkernijen.

Sidi Larbi Cherkaoui – dans

Na afloop van het concert wordt, voor wie daar zin in heeft, de filmregistratie van de dans ‘Sutra’ getoond van de Marokkaans-Vlaamse choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui. De film duurt 70 minuten, ondertussen kun je genieten van soep en brood (€ 7)

Zaterdaf 17 november 2012 20.00 uur

Ramon Valle

‘Vrije handen’

Ramón Valle – solopiano

Voor de tweede keer verruilt de Cubaanse pianist en jazzgigant Ramón Valle de grote wereldpodia, waaronder Montreux, Muziekgebouw aan het IJ en het North Sea Jazz Festival voor een verlegen schuurtje in Culemborg. Daar kan hij even bijkomen, zich verliezen in zijn spel, dat beeldend is, opwindend en vol energie. Daar krijgt hij de vrije hand voor zijn soloprogramma. Ach wat, we geven hem twéé vrije handen, hij is per slot pianist.

Het dagblad Trouw (6-3-2012) schreef over zijn pianospel: ‘Een volwassen componist en onbevangen kind. Intens, maar nooit zwaar op de hand zwieren zijn vingers in een krachttoer over de hele breedte van het klavier’. En daar, vlak naast dat klavier zit u. Kom daar eens om in Montreux. www.ramonvalle.nl

Zondag 18 november 2012 14.30 uur

Zondag 25 november 2012 14.30 uur

Jennifer Evenhuis ‘Hoe moeilijk kan het zijn?’ Jennifer Evenhuis – cabaret

Cabaretière Jennifer Evenhuis speelt en zingt in haar theaterprogramma over hoe moeilijk mensen het zichzelf maken in een maatschappij die vol zit met keuzes en mensen die alles tegelijk willen. Hilarische typetjes, poëtische conferences, een lekker liedje en dat alles met een vrij absurde kijk op het leven. Op een bijzondere manier persifleert zij de moderne wanhoop en de keuzestress van tegenwoordig. Ze stond met ‘Hoe moeilijk kan het zijn?’ in 2009 in de finale van cabaretfestival Cameretten. Neem je ergste probleem mee, want daar gaat ze mee werken. www.jenniferevenhuis.nl

Rogier Hemmes ‘Het huis van Eustachius’
Rogier Hemmes – decibeldeskundige

Geluid is overal om ons heen, en we luisteren ons een ongeluk. Toch zijn we ons over het algemeen niet bewust van wat we horen, omdat we geluid direct omzetten tot informatie. Dat mooie ronkende geluid wat langzaam in volume toeneemt en rijker wordt in boventonen is gewoon bus 43 waar we voor moeten stoppen om niet overreden te worden. Die spookachtige doffe dreunen die zo krachtig klinken is de luidruchtige bovenbuurman die op de vloer loopt. We verwerken wat we horen, maar we luisteren er niet naar. In deze workshop luisteren we naar geluid, ontdoen we het van zijn betekenis en genieten we van de klank. Loop mee met Rogier Hemmes door het huis van Eustachius, daarna klinkt de buitenwereld voorgoed anders.

www.theaterdeblauweschuur.nl

Theater de Blauwe Schuur

presenteert op 3 zondagmiddagen
Filosofen over vrijheid:
voor de pauze een inleiding,
na de pauze samen hardop denken

Zondag 13 januari 2013 – 14.30 uur

Prof. Dr. Koo van der Wal
Koo van der Wal (1934) is emeritus hoogleraar ethiek en rechtsfilosofie aan de Faculteit der Wijsbegeerte van de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Vrijheid en gebondenheid
Vrijheid, gelijkheid en broederschap: het motto van de Franse revolutie en de basis van ons politieke bestel. Maar zit er geen spanning tussen die drie? Want beperken gelijkheid en broederschap niet mijn vrijheid? Vrijheid blijkt bovendien op heel verschillende manieren bepaald en in de praktijk gebracht te worden. Denk aan de verschillen tussen het klassieke liberalisme, verschillende vormen van socialisme, het anarchisme en het neo-liberalisme. Denk ook aan de vele betekenissen die het woord in de Amerikaans politiek kreeg (Statue of Liberty in New York), de operatie ‘Enduring Freedom’ in Afghanistan etc. Hoe vinden we onze weg tussen al deze verschillende omschrijvingen en toepassingen van het begrip vrijheid?

Zondag 20 januari 2013 – 14.30 uur

Dr. Frits Florin
Frits Florin (1937) studeerde filosofie en theologie te Leuven, was dertig jaar actief in het Nederlandse vluchtelngenwerk en promoveerde in 2002 op een proefschrift over Soren Kierkegaard.
Geen vrijheid zonder angst, vrijheid als stap in het duister
Wie bewust leeft, heeft te maken met een soort opsplitsing van zichzelf: je kunt als het ware tegenover jezelf gaan staan, jezelf waarnemen en beoordelen. En als je daar niet voor wegloopt betekent dat ook: de verantwoordelijkheid op je nemen voor wat je bent en voor wat je doet. Kierkegaard liet zien dat de ervaring van angst hieruit voortkomt. Angst is iets anders dan vrees: voor iets bepaalds bang zijn (vrees) is iets anders dan angst hebben, want als je angst hebt weet je niet waarvoor je bang bent. Echte vrijheid is altijd een angstig waagstuk, want je begeeft je op onbekend terrein.

Zondag 3 februari 2013 – 14.30 uur

Prof. Dr. Henk Manschot
Henk Manschot (1939) is hoogleraar filosofie en ethiek aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht.
Natuurbewuste vrijheidsbeleving
We leven in een ecologische crisis. We weten allemaal dat we een duurzamer levensstijl zullen moeten voeren – het komt er alleen niet van. Betekent het streven naar duurzaamheid een beperking van onze vrijheid – of is een duurzame levensstijl denkbaar die juist bevrijding betekent? Hoe ziet die vrijheid er dan uit? Is vrijheid nog ongeschonden voor wie leeft in het volle besef dat we zelf een deel van de natuur zijn?

Vrijdag 8 februari 2013 20.00 uur

Paulien Cornelisse

Cabaret

Paulien Cornelisse is vooral bekend van de bestsellers ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ en het recente ‘En dan nog iets’. Tijdens de voorstelling ‘behandelt’ de cabaretière en columniste de even onnuttige als amusante analyses van ons taalgebruik. Haar kracht schuilt in de wijze waarop zij met woorden omgaat.

Zondag 10 februari 2013 14.30 uur

Theatergroep ‘De Kern’

‘Kom vanavond met verhalen’

Theatergroep de Kern speelt een verassend actueel

kleinkunst-programma over oorlog, vrede en hoop. Gelardeerd met schitterende liederen. Ineke ter Heege en Jan-Jaap Jansen worden daarbij virtuoos op de piano begeleid door Karin Kuijper. In ‘Kom vanavond met verhalen’ willen zij de kracht en levenslust laten zien, die mensen steeds opnieuw weten te stellen tegenover wat hen wordt aangedaan. Als rode draad spelen ze ‘Het verhaal van Edith, het oorlogsdagboek van een Haags joods meisje’. Een even aangrijpend verhaal als dat van Anne Frank. Edith van Hessen is 13 in 1938 als ze haar dagboek begint en schrijft enthousiast over het warme, liefdevolle en kunstzinnige gezin waarin ze opgroeit en gelukkig is. Middenin de oorlog schrijft haar vader als ze al is ondergedoken: ‘Laat nooit de haat bezit van je nemen, want haat is een ziekte die zich steeds sterker in anderen uitzaait’. Theatergroep De Kern vertelt het verhaal tevens met tekstfragmenten uit dagboeken van Etty Hillesum, Abel Herzberg en Primo Levi en met gedichten van Leo Vroman, Remco Campert en Henriëtte Roland Holst. Ze zingen het prachtige ‘Hooglied’ van Theodorakis, ‘Die Judenhure Marie Sanders’ een bijtend protestlied tegen de oorlog van Bertolt Brecht, het bekende ‘Ik zou wel eens willen weten’ van Jules de Corte, ‘Lili Marleen’ , ‘We’ll meet again’, ‘The white cliffs of Dover’ en ‘Sag mir wo die Blumen sind’. Een ontroerend mooi programma.

Zondag 24 maart 2013 14.30 uur

Schrijver Mathijs Deen ‘Brutus heeft Honger’ In het kader van de Boekenweek ‘Gouden tijden,

Zwarte bladzijden’. Organisatie: bibliotheek Rivierenland i.s.m. De Blauwe Schuur

Grote helden, keizers, romanpersonages, maar ook naamloze prehistorische figuren, winkelmeisjes, scheepsjongens en boerenzonen; ze hebben door de eeuwen heen momenten gehad dat hun leven door een gebeurtenis of een ramp ingrijpend veranderde. Ze moesten op de vlucht, ze raakten verdwaald in een nieuwe tijd, ze werden geconfronteerd met rampzalige gevolgen van hun eigen keuzes. En altijd weer probeerden ze houvast te vinden in aardse rituelen, zochten troost in de keuken, of in de pappot. VPRO radiomaker Mathijs Deen (presentator van het geschiedenisprogramma OVT) geeft in zijn bundel ‘Brutus heeft Honger’ een korte geschiedenis van de rol die eten in het leven van mensen heeft gespeeld. Deen biedt u een

korte, vrolijke reis door de rampspoed van de geschiedenis
en serveert daarbij favoriete hapjes van uiteenlopende

historische figuren als keizer Augustus, de copieuze Liselotte van de Palts en de dichter Shelley. Inclusief koffie, thee en brokjes culinaire geschiedenis uit de keuken van de Blauwe Schuur.

Zaterdag 15 februari 2014
20.00 uur
Francisco Mignone
Marcel Worms piano

De Braziliaanse componist Francisco Mignone (1897-1986) is een beroemdheid in zijn vaderland, maar daarbuiten weinig bekend. Ten onrechte, vond pianist Marcel Worms. Afgelopen zomer reisde hij naar Rio de Janeiro om de muziek te spelen voor Mignone’s weduwe, de pianiste Maria Josephina Mignone. De componist verbindt de klankwereld van Chopin en het Italiaanse belcanto met de opzwepende ritmes van de Braziliaanse volksmuziek. Mignone’s Braziliaanse dansen en zijn ‘Valsas de Esquina’ en ‘Valsas de Chorô’ worden op het concert aangevuld met Tango’s van zijn landgenoot Ernesto Nazareth en met een tweetal ‘Saudadesdo Brazil’ van Darius Milhaud. De door Mignone bewonderde Carlos Antonio Jobim zorgt voor de finale. En dat op onze piano… Marcel Worms schreef ons daarover echter: Liever een piano in een warme ambiance dan een vleugel in een kille zaal. Dat weten we dan nu: als je een pianist optilt krijgt hij vleugels.

Zaterdag 1 maart
20.00 uur
Liège mon amour
Eddie Pidancet zang & gitaar
Alexander Dworeck piano & saxofoon

Deze zomer klonk op het strand van West Bay, Engeland, zacht de stem van een zanger. Hij begeleidde zichzelf op gitaar. Mensen om hem heen keken niet verstoord op maar schoven juist wat dichterbij of legden hun boek weg om mee te kunnen reizen op zijn muziek. Zo ook wij. We maakten kennis met hem en moedigden hem aan om wat harder te zingen. Uiteindelijk nodigden we hem uit om in De Blauwe Schuur te komen optreden.
De teksten van de Duitse zanger Eddie Pidancet zijn persoonlijke verhalen. Sinds 2010 schrijft en componeert hij zijn eigen liederen, die hij als Duitse of Franse chansons betitelt. Zijn filosofische, soms ironische of romantische kijk op het leven